FUTURIAŞimdinin ve geleceğin üniversitesinin yeni adı Dijital El-Cezerî (DJAIRI) onaylı resmî logosuÇatı kurumDijital El-Cezerî (DJAIRI)

FUTURIA · Özgün dil: Arapça · Özgün metni oku

Sosyal İnovasyon ve Tasarım Düşüncesi: Bir Problemi Anlamaktan Test Edilebilir Bir Modele

Sosyal inovasyon, sosyal ihtiyaçları karşılayan ve yeni ilişkiler ve işbirlikleri yaratan yeni fikirler, hizmetler ve modeller geliştirmek anlamına gelir. Büyük kuruluşlarla sınırlı değildir; Mahallesinde veya okulunda bir sorun fark eden küçük bir grupla başlayabilir. Bu makale, sınırlarını işaret ederken, pratik bir araç olarak alanın ve tasarım düşüncesinin kavramsal temellerini sunar.

sosyal yenilik nedir?

Robin Murray, Julie Caulier-Grice ve Geoff Mulgan tarafından hazırlanan "Sosyal İnovasyonun Açık Kitabı", sosyal yenilikleri sosyal ihtiyaçları karşılayan ve aynı zamanda yeni sosyal ilişkiler veya işbirlikleri yaratan yeni fikirler (ürünler, hizmetler veya modeller) olarak tanımlar. Daha önceki bir çalışmada Mulgan, sosyal inovasyon sürecini aşamalar arasında ilerlemek olarak tanımlar: ihtiyaçları anlayarak fikir üretmek, bunları prototiplerde geliştirmek ve test etmek, işe yarayanları büyütmek ve yaymak, sürekli öğrenme ve evrim.

kötü sorunlar

1973'te Horst Rittel ve Melvin Webber, tam olarak tanımlanamayan ve nihai doğru ya da yanlış çözüme sahip olmayan, yalnızca daha iyi veya daha kötü çözümleri olmayan ve bir çözüme yönelik her girişimin sorunun kendisini değiştirdiği sosyal sorunları tanımlamak için "kötü problemler" kavramını ortaya koydular. Örnekler arasında yoksulluk, su kıtlığı ve marjinal topluluklarda eğitim sayılabilir. Bunu anlamak, abartılı vaatlere ve alçakgönüllülük, deney ve sürekli öğrenme çağrılarına karşı korur.

Tasarım Düşüncesi

2008 Harvard Business Review makalesinde Tim Brown, tasarım düşünmeyi insanların ihtiyaçlarını, teknik olarak neyin uygulanabilir ve neyin uygulanabilir olduğunu bir araya getiren insan merkezli bir yaklaşım olarak tanımlıyor. Genellikle örtüşen aşamalarda sunulur:

  1. Empati kurun ve anlayın: Sorundan etkilenenleri dinleyin ve gerçekliklerini önyargısız olarak gözlemleyin.
  2. Sorunu tanımlayın: Meydan okumayı yaşayanların bakış açısından çerçeveleyin.
  3. Fikirler üretin: Birini seçmeden önce birkaç çözümü keşfedin.
  4. Prototip: Çözümün basit, düşük maliyetli bir sürümünü oluşturun.
  5. Test: Prototipi yararlanıcılarla deneyin, yorum toplayın ve gözden geçirin.

akılda tutulması gereken sınırlar

Tasarım düşüncesinin açık faydaları vardır, ancak meşru eleştiriyle karşı karşıyadır: gerçek etkisi olmadan çekici fikirler üreten kısa atölyelere indirgenebilir, sorunların yapısal nedenlerini görmezden gelebilir ve tasarımcılar onları dahil etmek yerine topluluklar adına konuşabilir. Bu nedenle iyi uygulama, ilgili kişilerin gerçek katılımını, bilgilendirilmiş rızayı ve etkinin dürüst ölçümünü vurgular.

Küçük bir girişim için pratik adımlar

  • Yetersiz temsil edilen grupları içeren bir paydaş haritası çizin.
  • Sorunun nedenlerini varsaymadan önce yayınlanmış kanıtları toplayın.
  • Başarının basit, ölçülebilir göstergelerini tanımlayın.
  • Küçük, düşük riskli bir prototiple başlayın ve net bir izin olmadan hassas verileri toplamayın.
  • Doğrudan çıktıları uzun vadeli etkiden ayırın ve ölçmediğiniz etkiyi talep etmeyin.
  • Varsayımlarınızı ve sınırlarınızı ve itirazların nasıl alınacağını yayınlayın.

Özet

Sosyal inovasyon, sadece onlar için değil, insanlarla öğrenme sürecidir. Tasarım düşüncesi, bağlamın derin bir anlayışı, gerçek katılım ve etkinin dürüst bir değerlendirmesi ile birleştirilmesi koşuluyla, bunun için faydalı araçlar sunar. Futuria'nın Topluluk İnovasyonu ve Hakları Laboratuvarı, bu amaç için uygulamalı faaliyetler sunar.

referanslar

  • Brown, T. (2008). Design thinking. Harvard Business Review, 86(6), 84–92.
  • Murray, R., Caulier-Grice, J., & Mulgan, G. (2010). The Open Book of Social Innovation. London: NESTA and The Young Foundation.
  • Mulgan, G. (2006). The process of social innovation. Innovations: Technology, Governance, Globalization, 1(2), 145–162.
  • Rittel, H. W. J., & Webber, M. M. (1973). Dilemmas in a general theory of planning. Policy Sciences, 4(2), 155–169.

İlgili okumalar