FUTURIAŞimdinin ve geleceğin üniversitesinin yeni adı Dijital El-Cezerî (DJAIRI) onaylı resmî logosuÇatı kurumDijital El-Cezerî (DJAIRI)

FUTURIA · Özgün dil: Arapça · Özgün metni oku

Kendi kendine öğrenme: bilimsel temeller ve pratik adımlar

Kendi kendine öğrenme, öğrencilerin öğrenme ihtiyaçlarını teşhis etme, hedefleri formüle etme, kaynakları ve stratejileri seçme ve elde ettiklerini değerlendirme konusunda inisiyatif alması anlamına gelir. Malcolm Knowles bu tanımı 1975'te ortaya koydu ve daha sonraki araştırmaların temeli olmaya devam ediyor. Kendi kendine öğrenme, tek başına öğrenme anlamına gelmez: kendi kendini yönlendiren öğrenenler öğretmenlerden, akranlardan, kütüphanelerden ve dijital araçlardan yararlanır, ancak ne, neden ve nasıl öğrenecekleri konusunda karar verirler.

Kendi kendine öğrenme bugün neden önemlidir?

İş yerinde ve kamusal yaşamda gereken bilgi ve beceriler, resmi programların yetişebileceğinden daha hızlı değişiyor. Bu nedenle sınıf dışında öğrenmeye devam etme yeteneği temel bir beceri haline geldi. Philip Candy, öz-yönelimin sabit bir kişisel özellik olmadığını, alana göre değişen bir kapasite olduğunu savunuyor: Bir kişi yemek yapmayı öğrenirken tamamen bağımsız olabilir, ancak istatistik öğrenirken önemli bir rehberliğe ihtiyaç duyar. Bu, kendi kendine öğrenme becerilerinin geliştirilebileceği ve uygulanabileceği anlamına gelir.

Üç temel bileşen

Randy Garrison, birbiriyle örtüşen üç boyutu bir araya getiren bir model önermektedir:

  1. Öz-yönetim: Bağlam üzerinde kontrol, yani zamana, yere, kaynaklara ve işin nasıl organize edildiğine karar vermek.
  2. Kendini izleme: Öğrencinin kendi düşünce ve anlayışına ilişkin farkındalığı ve hataları fark etme ve düzeltme yeteneği.
  3. Motivasyon: Öğrenenler öğrendiklerinde değer gördüklerinde ve başarılı olabileceklerine inandıklarında büyüyen, başlama ve devam etme dürtüsü.

Bu model, kendi kendini düzenleyen öğrenme üzerine araştırmalarla örtüşmektedir. Barry Zimmerman üç aşamalı bir döngü tanımlar: Öngörü (hedef belirleme ve stratejiler belirleme), izleme ile performans ve öz-yansıtma (sonuçları değerlendirme, başarı veya başarısızlığı açıklama ve planı ayarlama).

Kendi kendine yönlendirilen bir yol oluşturmak için pratik adımlar

  • Genel bir konu değil, sizin için önemli olan gerçek bir soru veya sorun seçin. Belirli bir soru, aramanıza rehberlik eder ve ilerlemeyi ölçülebilir hale getirir.
  • Açık, doğrulanabilir bir hedef yazın: "Bölgemdeki su kıtlığının nedenlerini açıklayın ve dört hafta içinde kaynaklar tarafından desteklenen iki çözüm önerin."
  • Çeşitli kaynakları seçin: bir referans kitabı, hakemli bir makale, pratik bir kaynak ve sorabileceğiniz deneyimli bir kişi.
  • Çalışmayı, her biri belirli bir göreve ayrılmış kısa, düzenli oturumlara ayırın.
  • Sadece yeniden okumak yerine sizi test eden sorularla anlayışınızı izleyin.
  • Ne öğrendiğinizi, neyi yanlış yaptığınızı ve nasıl düzelttiğinizi kaydedin; Yazılı bir kayıt, öğrenmenin kanıtı ve yansıma için bir araçtır.
  • Çalışmanızı başkalarıyla paylaşın ve özel geri bildirim isteyin.

yaygın hatalar

En yaygın hatalardan biri, öğrenmekle meşgul olmayı karıştırmaktır: Kaynak toplamak için saatler harcamak, onları anlamak anlamına gelmez. Bir diğeri, zorluklardan kaçınmaktır, çünkü öğrenciler bilmedikleriyle yüzleşmek yerine zaten bildiklerini tekrar etme eğilimindedir. Üçüncüsü başarı için hiçbir kritere sahip değildir, bu nedenle öğrenci hedefe ulaşılıp ulaşılmadığını bilmeden durur.

Futuria bu yolu nasıl destekliyor?

Futuria, üyelerin kendi sorularını seçmeleri ve kendi yollarını oluşturmaları fikri üzerine inşa edilmiştir. Kütüphane referans materyalleri sunar, laboratuvarlar uygulamalı etkinlikler sunar, forumlar diyalog ve geri bildirim için alan sağlar ve Bilgi Pasaportu başarıların ve kanıtların kaydını tutar. Öğrencinin görevi, bu kaynakları net bir kişisel plana dönüştürmek ve düzenli olarak gözden geçirmektir.

Özet

Kendi kendine öğrenme, net hedefler, sürekli anlama, yenilenen motivasyon ve belgelenmiş sonuçlar üzerine inşa edilmiş öğrenilebilir bir beceridir. BT'de ustalaşanlar, herhangi bir alanda ve yaşamın herhangi bir aşamasında öğrenmeye devam edebilirler.

referanslar

  • Knowles, M. S. (1975). Self-Directed Learning: A Guide for Learners and Teachers. New York: Association Press.
  • Candy, P. C. (1991). Self-Direction for Lifelong Learning. San Francisco: Jossey-Bass.
  • Garrison, D. R. (1997). Self-directed learning: Toward a comprehensive model. Adult Education Quarterly, 48(1), 18–33.
  • Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self-regulated learner: An overview. Theory Into Practice, 41(2), 64–70.

İlgili okumalar