دانشگاه به سوی انسان میآید.
دانشگاه به سوی انسان میآید.
دانشگاه سنتی در ساخت تمدن بشری، پاسداری از دانش، گسترش علوم و پرورش نسلها نقشی تاریخی و بزرگ داشته است. اما دگرگونی شتابان دانش و فناوری امروز پرسشی بنیادین پیش روی ما میگذارد: آیا انسان باید همچنان به دانشگاه برود یا زمان آن رسیده است که دانشگاه به سوی انسان بیاید؟
از این پرسش، FUTURIA سر برمیآورد؛ پروژهای جهانی که دانشگاه را نه ساختمان یا نهادی که انسان چند سال به آن وابسته باشد، بلکه نظامی زنده از دانش، پژوهش و نوآوری میداند که هرجا انسان باشد به او میرسد و با مشارکت او رشد میکند.
شعار «دانشگاه به سوی انسان میآید» توصیف یک خدمت آموزشی اینترنتی نیست؛ اعلام دگرگونی تاریخی در فلسفه آموزش و دانش است: از محوریت نهاد به محوریت انسان، از انحصار زمان و مکان به گشودگی دانش، و از دریافت اطلاعات به مشارکت در آفرینش آن.
فوتوریا پایان علم دانشگاهی را اعلام نمیکند و دستاوردهای دانشگاهها را انکار نمیکند؛ بلکه پایان انحصار الگوی سنتی دانشگاه بر سازماندهی و بهرسمیتشناختن دانش را پیشبینی میکند و راه را برای نظامی بازتر، انعطافپذیرتر و عادلانهتر میگشاید.
دانشگاه ناپدید نمیشود؛ به سوی انسان میآید.
از مکان به انسان، از کلاسها به عرصههای زندگی، از برنامههای بسته به افقهای کشف، و از مدرک بهعنوان هدف به دستاورد دانشی بهعنوان ارزشی پیوسته حرکت میکند.
فوتوریا آیندهای را میجوید که در آن دانش حقی دسترسپذیر، خلاقیت فرصتی برای همه و هوش مصنوعی شریکی در گسترش تواناییهای انسانی باشد، نه جایگزین خرد انسان.
FUTURIA
دانشگاه به سوی انسان میآید.
